Είπαν για το "Χίλιες ζωές απόψε"

Katerina Papakonstantinou 23 Ιουλίου 7:31 μ.μ. Προσπαθώ όσο πιο πολύ μπορώ να καθυστερήσω την ανάγνωση γιατί δεν ξέρω αν μετά θα βρω κάτι που να με κερδίσει τόσο πολύ. "Το κάνω οικονομία" για να παρατείνω την απόλαυση. Διαβάζω λίγο, κλείνω το βιβλίο κλείνω και τα μάτια μου και προσπαθώ να βιώσω αυτή την υπέροχη ατμόσφαιρα πράγμα που πετυχαίνω πολύ εύκολα παρόλο που είναι καλοκαίρι. Περιττό να σας πω ότι έχω ερωτευτεί το Λεωνίδα (!!!). --------------------------------------------------- Διάβασα το βιβλίο σου με τον εκπληκτικό τίτλο "Χίλιες ζωές απόψε"..., μα τι ωραίο βιβλίο!!! δε μιλώ για τη γραφή σου που είναι άψογη, καθαρή, ιερά ελληνική και καθόλου απλοϊκή αλλά για τη δημιουργία του νου, το στόχο και την πλοκή πάνω σε μια πανέξυπνη ιδέα... καμία σελίδα δε διαβάζεται διαγώνια, κάθε σκηνή σε κάθε "ζωή από τις χίλιες" εκπέμπει σεβασμό και σε προκαλεί να σκεφτείς, να αναρωτηθείς, να αισθανθείς ξυπνώντας όλες σου τις αισθήσεις...μα τι χρώματα ήταν αυτά!!! Ότι έχεις γράψει είναι ξεχωριστό και ιδαίτερο, κι όχι ένα ακόμη ανάμεσα σε τόσα άλλα.. διατήρησέ το στο χρόνο... Σ΄ευχαριστώ για τη συντροφιά που μου πρόσφερες, μετά από ένα μαρτυρικό διάστημα... ανυπομονούσα να είμαι σε θέση να διαβάσω και με το δικό σου βιβλίο, τώρα μπορώ να διαβάσω και πάλι... Με εκτίμηση Κατερίνα.. ---------------------------------------------------------------------

ΧΙΛΙΕΣ ΖΩΕΣ ΑΠΟΨΕ Μια κρυμμένη από την ομίχλη πανσέληνος, ένας πύργος με αιματοβαμμένη ιστορία που κατέληξε να είναι σύμβολο περηφάνιας, άδειες λεωφόροι, θάλασσα μισολιπόθυμη, ο βαρδάρης σε καταστολή και άνθρωποι με την ερημιά παράσημο στο στήθος, συνθέτουν τον ‘έξω’ κόσμο της ιστορίας. Στον ‘μέσα’ κόσμο, στο «Φεγγάρι» με τον σνομπ Τσέστερφιλντ και το αγγελάκι από τον Ισημερινό, ένα κορίτσι που προσπαθεί να αποτινάξει τα δεσμά της συμβατικότητας, ένας ώριμος άνδρας που έχει για ευαγγέλιο την «Ασκητική» αναλύουν, διαφωνούν, συμπλέουν και συγκινούνται από την ποίηση. Στο ενδιάμεσο, μια γυναίκα που ακροβατεί στην αιχμή της πραγματικότητας και της φαντασίας, αποδομεί και ανασυνθέτει την ιστορία και τους ήρωες ανάλογα με τις φάσεις της σελήνης. Οι άνθρωποι της ερημιάς θα μπούνε στο Φεγγάρι να αναζητήσουν κάτι που θα τους βοηθήσει να περάσουν όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα αυτή τη νύχτα που τη σφυροκοπάει η ομίχλη. Η Θεολογία θα είναι εκεί για να ακούσει τις ιστορίες τους, ενώ σιγά σιγά θα ξεδιπλώσει ένα μεγάλο έρωτα και μερικές αλήθειες για την ύπαρξη. Ο Λεωνίδας αν και απών θα παίζει καταλυτικό ρόλο στα όνειρα και στην πραγματικότητά τους. Ένα μυθιστόρημα για τις συμπυκνωμένες εμπειρίες μιας νύχτας, την ομίχλη της μοναξιάς, το βάρος της διάψευσης, τη διαλυτική δύναμη της εξουσίας, το τραγούδι της φαντασίας, τα χρώματα της συγγραφής, την ευαισθησία της ύπαρξης, την ποίηση της ανθρωπιάς και την πανσέληνο του έρωτα. Ένα μυθιστόρημα που τελειώνει δυο φορές, γιατί το ταξίδι της λογοτεχνίας, όπως και του έρωτα για ζωή, δεν τελειώνει ποτέ.

Το διάβασμα ωφελεί στην υγεία

ΟΙ ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΟΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΟΥΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ. Αγαπητή κα Κόντζογλου, τα πιο θερμά μου συγχαρητήρια. Θεωρώ, ότι είναι ένα από τα πιο εκπληκτικά λογοτεχνικά βιβλία που έχω διαβάσει (και πιστέψτε με έχω διαβάσει εκατοντάδες). Έχω ρίζες και εγώ από την Πόλη και την Μικρασία. Το κεφάλαιο του Αδάμου (ΔΕΝ ΠΗΡΑΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΗ...)στο δεύτερο βιβλίο της τριλογίας σας, τόσο σπαρακτικό, αλλά και τα υπόλοιπα μου φέραν στο νου εικόνες, μυρωδιές, λόγια και ήχους, θύμησες από την γιαγιά και τον παππού μου (απ' της μάνας μου τη μεριά). Ξεχείλιζαν συναισθήματα, ομορφιά, πόνο, θλίψη, εντάσεις, γαλήνη και αγάπη. Σας ευχαριστώ και να είστε πάντα καλά. ΑΓΓΕΛΙΚΗ

έγραψαν για τους ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΟΥΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΟΥΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ. Αγαπητή κα Κόντζογλου, τα πιο θερμά μου συγχαρητήρια. Θεωρώ, ότι είναι ένα από τα πιο εκπληκτικά λογοτεχνικά βιβλία που έχω διαβάσει (και πιστέψτε με έχω διαβάσει εκατοντάδες). Έχω ρίζες και εγώ από την Πόλη και την Μικρασία. Το κεφάλαιο του Αδάμου (ΔΕΝ ΠΗΡΑΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΗ...)στο δεύτερο βιβλίο της τριλογίας σας, τόσο σπαρακτικό, αλλά και τα υπόλοιπα μου φέραν στο νου εικόνες, μυρωδιές, λόγια και ήχους, θύμησες από την γιαγιά και τον παππού μου (απ' της μάνας μου τη μεριά). Ξεχείλιζαν συναισθήματα, ομορφιά, πόνο, θλίψη, εντάσεις, γαλήνη και αγάπη. Σας ευχαριστώ και να είστε πάντα καλά. ΑΓΓΕΛΙΚΗ